pattamon's profile~++U Know I Do++~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
~++U Know I Do++~!!** A Centimetre of Life **!! |
|||||
|
7/13/2008 การเดินทางที่แสนพิเศษการเดินทางที่แสนพิเศษ ฉันเองก็ไม่รู้ ว่าที่เป็นอยู่ เดินทางค้นหาตัวตน ชอบเพลงนี้จังงงงงงง ฟังเพลงนี้แล้วเฮ้อ รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเหอๆ หรือแอบเศร้าๆไงไม่รู้เหอๆ เดินทางค้นหาตัวตนใครหนึ่งคนที่ก็รอฉันอยู่ เมื่อไรจาเจอคนคนนั้นว่ะ 6/28/2008 ได้ใจเหนื่อยรับน้องเหอๆ เหนื่ยสาด แต่รู้สึกดีมากๆ กะเพื่อนๆพี่และน้องๆที่ใจกานทุกๆคน กานรับน้อง กุชอบหวะ
สิ่งที่พี่ว๊ากพูดมานโดน กุทำเพื่อมึมึงทำให้กุได้แค่ไหน เราออาจจะไม่ใช่ตัวหลักแต่เราก้ทำให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เต็มที่ของเราแล้วหละ
ถ้าอยู่หอคงดีกว่านี้หละเหอๆ อยากจะอยุ่หอกะเค้าบ้างคคงสนุกไปอีกแบบ
วันนี้เพิ่งมีทรีเนียปรุ้สึกดีอย่างบอกไม่ถุกคิดถึงเมื่อตอนเราอยู่ปีหนึ่งเลย รู้เลยว่ากานรับน้องมานไม่ใช่เรื่องง่ายเรย
เข้าใจเลยว่าทำไมพวกผู้ชายถงไม่มีงานมาส่งกาน เข้าใจเลยว่าการรับน้องเนี่ย พี่เค้าเต็มที่ให้เราขนาดไหน งานไม่เสดก็ยังต้องมารับน้อง
รักพี่ๆมากมาย อิอิ เหนื่อยแต่ก็มา เพราะเราทำเพื่อน้อง เห้อรู้สึกดีแฮะ แต่แบบว่าวันนี้เปนครั้งแรกที่แบบ
ไม่มีงานส่งง อารมว่าคิดไม่ออกบวกัยไม่มีเวลาเจงๆ แต่ก็ไม่ได้เดือดร้อนอาไรมาทำในห้อง เลยโดนล้มแบเลยเปนไงหล่ะ5555
รู้สึกว่าอยากไปทำทรีเนียมากกว่าการทำแบบเหอๆ ขี้เกียจมากหลับอีกครั้งแรกเหมือนกานที่หลับตอนตรวจบบเนี่ย เหอๆ
ดุเปนเด็กเนิร์ดเนอะ เอก่อนตอนนนี้ไม่เนิร์ดและเหอๆ มั้ง
งวงมากมายไปนอนละเด๋วมาอัพใหม่
6/7/2008 America and mindกลับมาแล้ว จากอเมริกา มีความสุขมากได้อยุ่โน่น เจอเพื่อนแท้เข้าให้ ไม่รุ้เราคิดไปเองฝ่านเดียวป่าว เหอๆ คงไม่หรอก55+
อยู่โน่น สนุกมากมายไม่อยากกลับเลย ใช้ชีวิตแบบว่าอิสระดี คือแบบเพิ่งเคยห่างจากท้องพ่อท้องแม่ นานสามเดือนก็คราวนี้
อิสระดี อยากทำไรทำ กินไรกิน เหอๆ ผลาญตังพ่อแม่ได้อีก แต่เราก็รู้เลยนะว่า ทำงานก็ไม่ใช่ขี้ๆก็เหนื่อยเหมือนกานแหละ
แต่ได้เพื่อนดีมากๆอะ รักกานมากๆทั้งเพื่อนที่ไปด้วยกานแล้วก๋เพืท่อนที่ทำงานอ่ะ ที่เปนฝรั่งเค้าทำงานอยู่ก่อนแล้วอ่านะ
รู้สึกโชคดีเหมือนกานที่ได้ไปที่นี่เพราะเค้าต้อนรับเราดีมาก ดูแลดีอ่ะ แบบว่าถามตลอดว่าเปนไง คุยเล่นกานไรงี้ด้วย
เจอคนวัยรุ่นด้วยแหละ แล้วแม่งมันใจดีหว่ะ โครตชอบเลย แบบว่าทำให้นึกถึงเพื่อนๆสมัยเก่าๆอ่ะนะ
เพื่อนแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ แล้วก็ไม่คิดว่าจาได้เจอกานที่เมกาด้วย เหอๆ แปลกดีเหมือนกานมานี่ไม่ได้ตังมากมาย แต่ก็ได้อาไรดีๆหลายอย่าง
ทำให้มองคนเมกาดีขึ้นิดนึงอ่ะ เมืองที่เราไปอ่ะเปนดีทรอยอยู่ในมิแกน ไม่เชิงในตัวเมืองเลยนะ ออกห่างจากตัวดีทรอยมา 30 นาทีได้
แต่ก็เมืองเล็กสงบๆดีเหมือนกาน ตึกรามบ้านช่องไม่สูงใหญ่มาก สูงวสุดก็เหนจามี4-5 ชั้นนะ แล้ววแบบเค้าจาทำเปนอิฐก่อสีแดงเหมือนกานหมดเลยนะ
เชื่อว่าน่าจะเพราะกันลมกันหิมะไรงี้ เพราะหิมะมานตกเจอหิมะคราวแรกก็ที่นี่ ได้เล่นหิมะหนุกหนาน ได้เดินฝ่าหิมะเพราะความไม่พร้อม 5555
ตกรถไงรอบสุดท้ายกลางดึก พายุหิมะเข้าเดินฝ่าหิมะเรย โชคดีที่ยังเอาโทรสับไปแล้วโทรหาซุเปอไวเซอ ให้เค้ามารัยบได้เหอๆ ดีไปไมม่ตายที่เมกา 55+
ตอนี่กลับมาร้องไห้มากมาย ไม่รู้ว่าจาได้เจอกานอีกไหม๊ คนที่โนน แต่เราก็สัญญากานแล้วนะว่าจะกลับไปเจอหน้าพวกเค้อีก 5 ปี
อยากเก็บตังหางานได้ให้ไวๆ เพิ่งรู้ว่าการที่เรามีเงินหาเงินเปนของตัวเองได้มานสบายใจแค่ไหน ทำไรได้ตามสดวก อยากเก็บัตังมากก่านี้อีกห่อยเหอๆ
แต่แบบว่าต้องกลับมาก่อนไงหมดเวลาแล้ว ตอนนี้ในหัวกมีแต่รีบเรียนให้จบ ดีๆ แล้วหางานทำดีๆ เอาตังให้พ่อแม่ เอาตังไปเที่ยวใช้ชีวิตแบบนี้มีความสุข
กว่าการเปนมนุษเงินเดือน วันๆทำงานไม่ทำไร ต้องมีสังคมกะเค้าบ้าง อยู่บ้านอย่งเดียวเบื่อแย่เหอๆ การอยู่คนเดียวมันเหงาเราไม่ชอบเลย
พอกลับมานี่แล้วเวลาใช้ตังก็ต้องแอบคิดและมานไม่ใช่เงินเราเงินพ่อแม่เรา ต้องประหยัดพ่อแม่เราทำงานแทบตาย เค้าทแทบจาไม่ได้ใช้อารายกานเท่าไหร่
แต่เรายนี่ไม่ได้หางเนใช้ตังใหญ่เลยเหอๆ อยากทำงานเร็วๆจัง นับจากนี้ก็ต้องพนยายามให้มากขึ้นเพื่ออนาคตที่ดีขึ้นของตัวเราเอง
กลับมาครั้งนี้รู้สึกเปบี่ยนไปมาก ตั้งแต่น้ำหนักขึ้น 555+ รู้สึกความรับผิดชอบสูงขึเนนิดนึง เหอๆ คิดอาไรเปล่ยนไป หลายอย่าง คนเราแปลกบางอย่างที่คิดว่าจาเปลี่ยนไป
แต่ไม่เปลียนสามเดือนคงไม่ใช่เวลามากพอที่จาให้ใครเปลี่ยนแปลงอารได้ง่ายๆ บางคนที่เราคิดว่าจาไม่เปล่ยน แต่ก็เปลี่ยนไปแฮะ ประหลาดล้ำ ไม่มีอาไรแน่นอนเจง
ชอบคำนึงที่เพื่อนที่เมกาพูดว่า ถึงแม้เราจาทำดีกับเค้าแค่ไหนแต่ก็ไม่มีความหมายในสายตาของใครบางคน ฟังแล้วมานโดนแฮะ เหอๆ
การที่เราจะสนิทกะครายบางคนนี้เราต้องเปนยังไงว่ะ เราว่ามันก็แค่ที่ใจนั่นแหละเหอๆ ใจที่มีให้บางคนไม่แสดงออกไม่แปลว่าไม่ได้รุ้สึกรัก หรือรู้สึกดีกะคนๆนั้น
แระหลาดแฮะ แต่ก็อย่างวว่าแหละถ้าไม่บอกไม่แสดงให้เค้ารู้แล้วเค้าจารู้ได้งวไงเหอๆ ตัวกุของกุ ไม่พยายามเปนคนอื่นเปนตัวเงหนะดีแล้วไม่ว่าเค้าจาสนใจเราหรือไม่
ก็เปนอย่างน้แหละ ไม่ต้องไปคิดว่าทำไมเค้าม่สนใจเราเลย คิดอล้วก็เครียดเรายังงไงเค้าก็คงไม่สนใจเราอยู่ดีนั่นแหละ เหอๆ ไม่ต้องบคิดดีก่า
ตอนนี้ตีสองก่าๆ ท้องร้องอีกเหอๆ ต้องฃหักห้ามใจไม่ให้กินเพราะ น นต้อนนี้ไม่ไหวละ เหอๆ
ไปนนอดีก่าง่วงละ miss you guys my highschool and my Mcdonald frienddssss
love you guys so much!!!
1/14/2008 nothing gonna change my worldผ่านไปหนึ่งอาทิตย์หลังหยุดจากกีฬามหาลัย จาว่าหยุดก็หยุดน่ะ 555หนุกหนานโคตร แต่ไอ้วันสุดท้ายนี่หล่ะไม่หนุกหนานเอาซะเลย นั่งปั่นงานหัวฟู เหอๆไม่ขนาดนั้น ก็ยังได้นอนสี่ห้าชั่วโมงเหอๆ
แต่แอบคิดว่าถ้ามีเวลามากกว่านี้คงทำได้ดีกว่านี้หล่ะ แอบเสียใจเล็กๆว่าเมื่อไหร่กุจะขยันกะเค้าอย่างจิงจังซะทีน่ะ จำได้ว่าเคยลองฮึดแล้วก็ได้แต่อยูวันเดียววันอืน กุก็ไมอารมซะงั้น เหอๆ
งานเยอะ ไหม๊ก็ประมานนึง แต่ใจก็ยังอยากชิวอยู่นั่นหล่ะ ตอนทำงานก็มีความสุขน่ะ แต่พอกว่าจะเริ่มทำได้กินเวลาไปเหลือหลาย ถ555
เอาเถอะ เมื่อวานมเรื่องตื่นเต้นมากมายเกิดขึ้น หลังจากที่งานไม่ถึงไหนเท่าไหร่ ก็มานั่งชิว ชิวจิงๆกุ พอเอาล่ะเริ่มคิดว่าตัวเองวิกิตละ แย่ล่ะตู เครื่องพิมก็พิมไม่ได้
สีหมดมั่ง พิมเปนเส้นมั้ง ตลับหมึกก็หมึกเยิ้มมั่ง เอาออกมาเช็ค ใส่ใมห่ตลับหมึกเครื่องก็หาไม่เอจอีก เหอๆ แยจิงๆเลย ซวยชมัดกินเวลาไปเกือบ สามชั่วโมง
ปลุกปล้ำกับหมึก เครื่องปิ้น นี้ยังไม่เท่าไหร่ ตอนเย็นหิวจนตาลาย อยากไวไง เอากะทะไปตั้งเตา ใส่น้ำมันจุดไฟ รอให้กะทะร้อน ระหวางรอกลับมาเติมหมึกต่อ
เติมไปเติมมาลืมไง แต่ก็มีเสียงเตือนดังขึ้น พรึบ ห้องครัวที่ตอนนั้น็เปนเวลา กว่าหกโฒงเย็นที่ไม่ได้เปิดหลอดไฟ ก็สว่างไสวขึ้น เกิดเป็นแสงสีส้ม
กุก็ เอาแล้วไงลุกขึ้นดุ ด้วยความตกใจ รีบวิ่งไปเออไฟฟไหม้แล้ว วิ่งกลับมาเอาหมึกกลับมาวางตั้งหลักก่อน ตกจมาก เพราะกลัวว่าข้างบ้านจะเห็นและเข้ามาถาม่าเกิดไรขึ้น เอาไงหล่ะ ด
ดับไฟก่อนดิ ก็ปิดแส อ่าวแม่งไฟไม่ดับหว่ะ ก็เอาว่ะ เอาน้ำลาดเลย ปริมานไม่มากนัก แต่ให้ผลดีเยี่ยม เสียงระเบิดดังขึ้น แต่ไฟก็ดับลงจนได้ เตาแก๊สที่วันนี้
แม่บ้านเพิ่งเช็ดทำความสะอาดไป กุกต้อมานั่งเช็ดอีกรอบ งานก็ยังไม่ถึงไหนด้วยน่ะ ซวยจิงเลยวันนี้ นั่งเช็ดเส็ด ก็ไม่หวั่นด้ยความอกอยาก ก็เอาน้ามมันออก เทน้ำมันใหม่เข้าไปแล้วทอดปูอัด 3แท่ง
กะไข่ดาวหนึ่งฟองกิน โอย รู้งี้เข้าเวฟดีกว่าหว่ะ(คิดได้ตอนทอดไข่เส็ดแล้ว) สรุปว่ามื้อนั้นก็ทุลักทุเลปนความ โมโหเล็กน้อย แต่พอยอนกลับไป กุว่ามันก็เปนอีกประสบการณ์หนึ่ง
ที่ต่อไปนี้ถ้ากุทำไฟไหม้ก็แค่ดับไม่ต้องคิดไรมาก (ถ้าไม่ดับสิแย่) แต่มาคิดดูแล้วที่กุตกใจเพราะกลัวเพื่อนบ้านเหนมากก่าเหอๆ อายเค้าทำไรเนี่ยแก่ปูนนี้ล่ะ เหอๆ
หลังจากนนั้นก็ไม่มีไร ทำงานด้วยความเครียดเล็กน้อย ของบก่อนแล้วไปทำงานต่อจนเส็ดงีบอีกหน่อยก้มาส่งแบบ
เมื่เช้ประมาน เจ็ดโมงครึ่งออกจากบ้านตกใจมาก เนื่องจากช่วงนี้ไม่ได้ออกจากบ้านแต่เช้ากว่าหนึ่งสัปดา ออกจากบ้านมา เรานึกอย่างแรกเลยแม่งไฟไหม้แน่ๆ เพราะแบบควันเยอะมาก
(สงสัยยังค้างคากะเรื่องเมื่อวานอยู่) กุก็พยายามดมกลิ่นกลิ่นไหม้ป่าววว่ะ ไม่มีกลิ่นหนิ แต่หมอกลงหนามากๆมึนเลย หรือว่าชั้นบบรยากาศของเรามันลอยต่ำลงว่ะ ไม่ดีแน่ๆ
เดินไปเดินาเค้าก็คุยกาน่าหมอกลงหนาจังเช้านี้ แต่กุก็ยังไช้อมันต้องมีกลิ่นไหม้แน่ๆ พอขึ้นมอไซก็เหนและว่าคงไม่ใช่ควันไรจาเยอะปานนนั้น แปลกแฮะ จาว่าเนวันแรกในชิวิตกว่าได้น่ะ
ที่นั่งมอเตอไซค์ โดยใส่ชุดนิสิตวิ่งฝ่าหมอก อิอิ ประหลาดดดี ตอนนั้นก็แอบรีบเหมือนกาน กุจะไปถึงทันไหม๊ว่ะ ตายแน่กุ แอบดีใจท่พี่มเตอไซค์ขับเร็วมาก ทันๆแน่เลย อิอิ
(แต่ในใจก็คิดว่าหนูยังกลัวตายอยู่น่ะค่ะคุณพี่ช้าหน่อยกดี) ถึงรถอย่างสวัสดิภาพ นั่งรถคันสุดท้ายที่เหลือ เพราะไม่งั้นต้องรออีกนานกว่าจามาใหม่ ออกไปเจอรถติดมากก คิดว่าเพราะหมอกทุกคนเลยขับช้า
จาไปทันไหม๊เนี่ย ไม่ทันแน่เลย แต่ต้องทันสิ เพราะเหลือเวาอีกตั้งชม 15 นาที ทันแน่ แล้วก็หลับไป ตื่นมาอีกที อ้าวถึงแล้วเหรอดูนาฬิกา ฮะ
8 20 อาไรจาไวปานนนั้น ส่งงานเก้าโมงชิวๆ ไปถึงห้องส่งงานโน่นนี่ เรียบร้อยกะลังจะกินข้าวอย่างเป็ฯสุข เพื่อนบบอกว่าบุ้ง วันนี้รับโปรเจคคืนด้วยนะ ฮะ
กุหล่ะหน้าซี๊ดด ไม่อยากรับงานเรยยังไม่ทันทำใจเลยหว่ะ ทำไมมันเร็วอย่างนี้ ไปรับ สิบโมง อุ๊ยตายรอๆ อ ก็ไม่มาสักที สรุปว่าก็ไม่ได้รับ เพราะเพื่อนมันก็ฟังมาจากเพื่อนอีกทีหนึ่ง
ส่วนเพื่อนคนที่ฟังมาก้ได้ยินแว่วๆ ไม่ใช่อ เค้าบอกมาโดดยตรงไอ้เราก็น่ะ นั่งลุ้นซะแทบแย่ ทำให้เซงไปพักใหญ่เลยเหเอ แต่ปรากดว่าไม่ได้รับโปรเจค แต่เปนประกาศคะแนนวิชาของเค้าแทนเหอๆฃ
เอาล่ะ หมดเรื่องจาคุยละ ต่อไปเราคงต้องไปเผชิญหน้ากะคะแนนสอบกลางภาคแล้วหล่ะ เหอๆ ไปล่ะ ไว้มาอัพใหม่
เอออ นึกขึ้นได้เล่าเรื่องอื่นต่อีอกตออนนนี้หนัง across the universe ลังมาแรงหนุกดีน่ะ อาตๆดีด้วย ใครเปนแฟนเดอะบีเทิ้ลก็ไม่ควรพลาดน่ะค่ะ พระเอกน่ารักมักๆมาก
จากไม่เคยฟังเพลงเดอะบีเท้ลเท่าไหร่ดูแล้วรู้สึกว่าเพลงของเค้าดีจิง มีความหมายอ่ะ ชอบๆเลยทีเดียว
แล้วก้ได้มีโอกาสอ่นหนังสือที่ เพลงดาบแม่น้ำร้อยสายแปล เขียนโดย บานานา เรื่องคิกเช่นนี่ โหหหห ตื่นตะลึง ชอบมากๆ ดำเนินเรื่องแปลกดีหว่ะ อ่นแล้วก้โดนเข้าเต็มเลยๆ
โลกของคนเหงา เหอๆ ชอบๆจาไปหาเรื่องอื่นมาอ่านอีกหว่ะ อิอิ เจอนักเขียนในดวงใจเพิ่มาอีกราย อิอิ ว่าแล้วก็ไปดีกว่าได้เวลาแล้วเหอๆ 1/3/2008 ปีใหม่ ยังไม่มีครายใหม่ปีใหม่แอบมีเรื่องเศร้าๆแฮะ อันนี้ทุกคนคงทราบดีกันอยู่ไม่ขอพูดถึงละกาน แต่จะว่าไปก็ใจหายเหมือนกาน
เพิ่งฉลองไม่ทันไรก็ต้องมามีเรื่องเกิดขึ้น เหอๆไม่ดีเลยเนอะ
 ขอไว้อาลัยอย่างสุดซึ้งตอนนี้ตีสองก่า วันนี้แปลกมีคนออนมากกว่าปกติ แต่ก็คงกะลังชิวกานอยู่อ่ะดิ เพิ่งสอบเส้ดเพิ่งฉลองกาน ยังไม่มีงานกานอ่ะดิ เลยมาออนกานมากมายเหอๆ
ไม่ได้อัพมานานมากกก อันนี้นานจิง คือจำได้มามีช่วงนึงมาอัพอยู่แล้วมันก็แฮ้งค์ไปก็เลยไม่ได้อัพอีกเลย บวกกะเล่นไฮไฟว์มากกก่าเลยเสียเวลาเล่นไปมากเหอๆ
ไม่ได้มาอัพนี่เรย ไม่ค่อยมีคนเข้ามาดูเลยขี้เกียจอัพเปนธรรมดา แต่จิงๆแล้วที่อัพก็อยากเขียนไรไปเรื่อยเป่ย บ่นไปงั้น
วันนี้เรียนจิตวิทยาโบราณ คนทั่วไปเรียนหมอดู 555 ไม่ได้เรียนหรอกต่จิงๆมันคือ จิตวิทยาถาปัดหบ่ะ แต่อาจารย์แอบเอาจิตวิทยาโบราณมาสอนซะงั้น อิอิ
รู้แต่ว่าเจ๋งมากมีการเอาตัวเลขวันเกิดมาบวกกานได้เลขอาไรก็เอามาดูผลลัพธ์ แฮะๆ สนุกดีไม่คิดว่าอ จาสอนด้วย ที่ผ่านมาอาจารย์ก็สอนดูลายมือซะงั้น อิอิ
แต่ก็ไม่ลึกมากกน่ะ แต่ก็พอได้หล่ะแก แต่อาจารย์เก่งดี ตอนนี้ชักหิวละ เพลงที่โดนตอนนี้มากก็คือ คืนข้ามปี ดังข้ามปีจิงๆ แต่เพลงมานโดนมากไม่ไหวละ
จามีครายมาเอาเพลงนี้ไปแล้วหาเพลงอื่นมาใส่ให้ได้ไหม๊เนี่ย เหอๆ ท่าจายาก เพื่อนบอกให้แอบแบ๊วจาได้มีครายหลงกล ถ5555ตลกหว่ะ แต่ช่าง ช้านก็เปนของช้านงี้
ไปปีใหม่กะเพื่อนๆมา หนุกดีเล่นไพ่ยันเช้า ได้รู้ไรอีกมากมายอ่า ชีวิตมหาลัยไม่เหมือน มัธยมจิงๆ ช้านหละไม่อยากเรียนมหาลัยละ อิอิ
อยากจะมีเพื่อนๆที่จิงใจมากๆ คุยกานสนุกสนานไม่คิดอาไร มีไรก็เล่ากานฟัง ตอนนี้หนาวมากๆเลย สงสัยว่าจะต้องไปนนแล้วหล่ะ ขอหลับอย่างเปนสุขสักคืน
ก่อนที่จะกลับมาสู่เทศกาล ทำงานอีกครั้ง คิดถึงเพื่อนๆ รนบมากมาย อยากเจอเพื่อยๆคนอืนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้เจอกานใหม่
คิดถึงเพื่อนๆจิงๆ เศร้าแฮะ การจากลามันไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะตอนที่เราอยู่ในสภาพแบบนี้เหอๆ (หนาวจนตัวสั่น) ไปละไม่ไหวล่ะหนาววว
10/13/2007 ติวเต็ก ---Go tect ---Tect had a ploblem--ติวน้องวันสุดท้ายแอบซึ้งนะเนี่ย เหอๆ อยากได้น้องทุกคนมาเปนน้องตูหว่ะ วานนนี้ช้านมีความสุขเหนน้องๆทุกคนเต็มที่พี่ก็ดีใจแล้ว สู้ให้เต็มที่ต่อไปจะสอบแล้วนะไอ้น้อง 555
น้องบางคนก็ลอยลำก็สู้ๆหว่ะเพื่อตัวเมิง พี่มาส่งได้แค่นี้ละเว่ยยย
อยากอ่านคอมเม้นน้องๆมากมายยังไม่อ่านหว่ะเซงเรย นังเอ้ก็ยิ้มใหญ่เหอๆ อยากรุ้ว่ามันจะเขียนไรกานมั่งว่ะ น้องๆมันจำชื่อช้านานได้ไหม๊ว่ะ แอบเซงเหอๆ
ติวกานมาตังนานชิ จำชื่อช้านกานได้ไม่กี่คน แต่วันนี้พวกแกก็คงจำช้านได้แล้วละมั้ง น้องคนไหนไม่มาวันี้ก็เสียดายแทนเลยหว่ะเหอๆ แอบซึ้งกะเขาด้วยหว่ะเหอๆ
 เปนกานติวครั้งแรกของช้านน้องๆอาจไม่รู้5555 หรือน้องแม่งรู้ตั้งแต่วันแรกแล้วว่ะถ55 ช้านก็ไม่ได้เก่งมากมายอาไรแต่ช้านก็เต็มที่ให้พวกแกว่ะ
ถ้าติวต่ออีกนิดก็คงดีอะนะ แต่พอดีเวลามันน้อยไปหน่อยก็เรยได้เท่านี้หล่ะน่ะ แอบมาเขียนความรู้สึกในใจให้น้องซะง้านถ55
ไม่เปนไรน้องคนไหนมาอ่านก็ดีจายหว่ะ ว่าแต่จามีครายมาอ่นไหมีว่ะเหอๆ แต่ช้านก็รู้สึกดีๆจิงๆหว่ะน้องบางคนแม่งไม่เคยติวก็ติวให้ได้ขนาดนี้เหอๆแอบดีใจเล็กๆ
คงคิดถึงน้องเหมือนกานเนอะถ้าผ่านไปนานๆน้องๆจาจำพวกพี่ได้ไหม๊ว่ะ 555
เอออออ อาไรดีหล่ะหมดเรื่องการติวน้องดีกว่า ไว้น้องคนไหนมีไรถามได้ตลอดเลยน่ะ 5555 วิญญานพี่ติวเข้าสิง555 จิงๆก็อยากรับน้องติวต่อนะ555
ครายมาอ่นสเปวคงว่าอีนี่มันบ้าหัวเราะได้อยู่คนเดียว ตลอดถ555 ก็กูขำนี่หว่า
พอละๆกานได้มาอยู่คณะนี้ทำให้ช้านพูดกุเมิงมากขึ้น5555ไม่ได้กะใครเท่าไหร่เอาไว้พูดตอนแบบว่า ต้องใช้กับประโยคที่มันซะจาย พูดแล้วมันได้อารมดีหว่ะ ถ้าพูดกุเมิงตลอด
แล้วมาพูดตอนนที่มันซะจายอาจจะไม่ได้ความรุ้สึกซะจายขนาดนี้ ถ555 พูดมาเข้าใจมายเนี่ย เอาเถอะช
ช้านเปนคนพูดไม่เก่งแต่ชอบเขียนนะ บางทีเจอหน้ากานแล้วใบ้รับประทานก็นะ ไม่ค่อนเข้าใจตัวเท่าไหร่ว่าทำไมถึงพูดไม่เก่งเท่าไหร่ แต่บางทีเพื่อนมานก็บอกว่าช้านพูดมากก็แอบงงตัวเองอยู่ลึกๆเหอๆ
บางทีก็แล้วแต่อารมมด้วยหว่ะว่าอารมยังไง ถ้าอารมเสียแม่งอ่าหวังว่าช้านจะพูดซักคำ 555 ตอนนี้อารมดีเว่ยกร๊ากก ตอนนี้มีเลขห้าประมาน สี่สิบตัวได้ 555
ชะตาชีวิตของเด็กสน จะเปนอย่างไรโปรดติดตามตอนต่อไป แอบห่วงว่าน้องที่ไม่มาแล้วจะเปนไงต่อไปว่ะ หรือแม่งย้ายไปกลุ่มอื่นหมดแล้วอันนี้ก้ไม่รู้ แต่พอมาวันที่สองน้องก็หายหมดแล้ว
ทำไมไปไหนกาน แต่ก็เอาเถอะอนาคตพวกเธอก็เรื่องของพวกเธอ (ตัดเยื่อใยสิ้นดี) กลับวกเข้ามาเรื่องติวน้องซะงั้น เฮ้อเปนงั้นไป
เทอมหน้าก็เหลือแต่สถ กะสนแล้วสินะ เหนบอกเหลือกาน7กลุ่ม ครึ่งๆเลยหว่ะจะเปนไงมั่งว่ะเทอมหน้าเจอแต่จาร หินๆ (ไม่ใช่จานข้าวนะค่ะ) แอบตลกเหอๆ
ช้านเปนคนตลกไมห๊ว่ะ ตลกที่หน้าบึ้งเหอๆ ไม่ก็ตลกที่คิดไปเองงง คิดไปเองงงงง หรือเปล่าว่ะ
เอาเถอะยังไงซะยากน้อยก็เปนตลกนอนดึกเพราะตอนี้ก็ตีสองกว่ายังไม่นอนอีกแหน่ะ เหอๆ ไปนอนดีกว่า ไม่งั้นจะโง่ลงกว่านี้อีก รู้สึกเคยอ่านมาว่าถ้าช่วงตีหนึ่งถึงตีสี่ถ้าไม่นอนแล้วสมองจะโง่ลง
เอาแล้วไง นี่ก็ตีสองครึ่งละยังไม่นอนอีก หรือว่ามันจะเปนจิงว่ะเหอๆ เมอื่ก่อนนี้สมองดีเลยเดี๋ยวนี่แม่งโง่ลง เอ้อออ กกรรรมของกุ แอบเศร้าเหอๆ
 ปล เต็กกูรักมึงหว่ะ
นี่เปนการเน้นที่ดีน่ะค่ะน้อง (ตงไหนว่ะ) อิอิ วิญญาณพี่ติวเข้าสิงagain
แต่ควรจัดหน้ากระดาศให้เก่านี้ละ55 ไปละ ขอให้ทุกคนฝันดี
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
n kwrote:
ไม่นึกเลยว่าการคอมเมนต์บล็อกแกจะทำให้หม้อแปลงที่คอนโดระเบิด
สเปซเค้าแรงจริงๆ
สเปซแรงยังงี้
อาจารย์เลอสมชอบแน่เลยว่ะ
555
----
เออ ดีมากที่เปิดให้เราอ่านในที่สุด
อยากอ่านสเปซแกมานานแล้วหละ
อยากรู้ถึงเบื้องลึกเบื้องหลัง ของบุ้ง
มีอะไรอยู่ภายใต้ตัวบุ้งบ้างหนอ สงสัย สงสัย
ก็จะมาอ่านบ่อยๆแล้วกันนะแก
แกก็ไปแวะอ่านของเราได้ สักอันอ่ะ มีหลายอันจัด
เอาละ you need somebody love ใช่มะ
อ่ะ ๆ เอาไอลัฟยูไปก่อน
รักนะ
จุ๊บๆ
June 17
AE'id24
wrote:
โหยๆ
เพิ่งรุนะเนี่ย มีสเปสกะเขาด้วย
ว่างๆก็แวะไปบล็อกเราบ้างนะ
จาก
เพื่อนร่วมสตู+เพื่อนร่วมงาน
June 17
|
||||
|
|
